نالهءجدایی

گریزان هم زتو ، هم ز گلشن یارانم

هم چو باد سرکش ، اسیردیو بیابانم

نوای گرگ خبیث شد، یارِ ِ بزم نگاه

خواب دیده رمیده درشب سوگوارانم

اسیرگشتم چو مرغی درچنگ کرکس

به خزانی که ربود بوی رحمت بارانم

زآه و جرسم ،بار ِبهارت خزان گردد

 زین بال شکسته و رخ ِ لاله سارانم

ز دشمن ندیدم ، بدین  ضربهء کاری

که برجانم زدی، اینک زمی گسارانم

باش تا صید شوی، به آه ِ  زیر سینه

دامن  فشان بگذری ، ز کنار دلدارانم

نه رسم یار بی وفا بود، نه تیر شهلا

ز بوی نا نجیب شد بر درد روزگارانم

 چو اشک همدم بلرزد چشم گنُه کارت

در ان دم که به بینی زدیده گهربارانم

                                         همدم